Tak, jest to technicznie wykonalne, ale bezwzględnie wymaga wykonania bilansu cieplnego OZC budynku, by sprawdzić, czy stare emiter oddadzą wystarczającą moc przy obniżonym parametrze (np. 45/35°C). W ponad 70% starych domów w Polsce konieczna jest przynajmniej częściowa wymiana instalacji na konwektory trójpłytowe (V33) w celu niedopuszczenia do niedogrzania zimą.

Tak, w systemach mieszanych sprzęgło hydrauliczne lub bufor pełniący jego funkcję są elementami krytycznymi, chroniącymi przed awarią. Zrównoważenie diametralnie różnych oporów przepływu i temperatur między pętlami z wylewki a szybkimi kaloryferami bez bufora i osobnej grupy mieszającej doprowadzi do natychmiastowego taktowania i uszkodzenia kompresora.

Ze względu na konieczność produkcji gorętszej wody (wyższa krzywa grzewcza rzędu 45-50°C narzucona przez grzejniki), rachunki za energię elektryczną przy pompie ciepła rosną. Roczne koszty eksploatacyjne układu hybrydowego mogą być wyższe o 15% do nawet 30% w porównaniu do 100% instalacji płaszczyznowych, które osiągają wyższy współczynnik efektywności SCOP.

Inteligentna automatyka powinna kierować z jednostki zewnętrznej wodę o temperaturze ok. 45°C prosto na rozdzielacz strefy grzejnikowej oraz do bufora. Z poziomu kotłowni, za pomocą obrotowego zaworu z siłownikiem mieszającym (grupa pompowa), woda ta musi zostać podbramkowo zredukowana do bezpiecznej maksymalnej temperatury zasilania podłogówki (ok. 30-35°C) przed wtłoczeniem jej w rury zatopione w jastrychu na parterze.

Dobór osobnej pompy obiegowej za buforem musi opierać się wyłącznie na oporach najdłuższej pętli (często powyżej 20 kPa) i wyliczonym sumarycznym przepływie masowym dla strefy parteru. Pompa obiegowa w jednostce głównej odpowiada wtedy wyłącznie za wtłoczenie energii przez krótki, niskoporowy odcinek wprost do zładu w buforze, co rozwiązuje konflikty hydrauliczne.